Starajmy się naśladować św. Jana Pawła II

by admin
0 comment

Ks. infułat Bronisław Fidelus, emerytowany proboszcz Parafii Mariackiej w Krakowie w czasie Mszy świętej sprawowanej w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia modlił się o miłosierdzie Boże dla nas wszystkich w czasie przeżywanej epidemii. – Dopilnujmy w naszym życiu codziennym modlitwy, pomimo zabiegania, pomimo tych obecnie tak dla nas trudnych dni. Miejmy czas na ciszę modlitewną, nie tylko w naszych świątyniach, ale i w domach. I całą naszą ufność pokładajmy w Jezusie Miłosiernym. Jezu, ufam Tobie – mówił kapłan.

W homilii ks. Fidelus dał piękne świadectwo o św. Janie Pawle II, jako człowieku modlitwy. Jako kleryk słuchał wykładów prof. Karola Wojtyły, następnie przez dziesięć lat pracował w kancelarii Kardynała w kurii, a po wyborze na papieża kilka razy w roku był w Watykanie, a także organizował pielgrzymki Jana Pawła II do Krakowa. – Będąc blisko Świętego obserwowałem jego codzienne życie, jako człowieka modlitwy – wyjaśnił.

Kiedy była przerwa w wykładach profesorowie szli do swojego pokoju, by tam chwilkę odpocząć – mówił ks. infułat Fidelus. – Prof. Wojtyła zawsze udawał się do kaplicy i całą przerwę modlił się. Miła zwyczaj w Wielkim Poście, w każdy piątek, odprawiać w krakowskim seminarium duchownym drogę krzyżową umieszczoną na jednym z korytarzy. Był to wielki przykład dla nas kleryków. To nas bardzo budowało. Jako arcybiskup krakowski miał zwyczaj codziennie pomiędzy godziną 9 a 11 modlić się i pracować w kaplicy przed Najświętszym Sakramentem. Tam miał klęcznik i mały stolik. To był czas całkowitego wyłączenia się od innych, nawet bardzo ważnych spraw. W ciągu tych dziesięciu lat pozwoliłem sobie tylko dwa razy wejść i przeszkodzić w modlitwie, bo była bardzo ważna sprawa do załatwienia – dodawał.

Kapłan wspominał, że w czasie wspólnych wycieczek Karol Wojtyła zawsze miał zwyczaj w pewnym momencie oddalać się od grupy na samotną modlitwę. Wiele ważnych spraw zawierzał Matce Bożej Kalwaryjskiej – udawał się do Niej na modlitwę, o czym wspominał w czasie pielgrzymki do Kalwarii.

– Jako papież, w czasie jednej z pielgrzymek o godz. 10 św. Jan Paweł II miał odprawiać nabożeństwo na Błoniach. Kilku nas księży, organizatorów nabożeństwa, umówiliśmy się, że my odprawimy Mszę św. o godz. 6 rano w Kaplicy Arcybiskupów, tam gdzie mieszkał papież. Następnie mieliśmy iść na Błonia przygotować całą liturgię. Przyszliśmy kilka minut przed godziną szóstą do kaplicy i jakież było nasze zdziwienie, kiedy zauważyliśmy Ojca Świętego klęczącego w ławce i skupionego na modlitwie. W programie pielgrzymki z 2002 roku była osobista prośba Papieża, by mógł się pomodlić przy relikwiach św. Stanisława w katedrze, którego bardzo czcił. Powstał problem co w tym czasie prywatnej modlitwy zrobić, jaką dać oprawę. Padały różne głosy: może zaśpiewa chór, może muzyka organowa, a może nasza wspólna modlitwa osób towarzyszących. Padła jednak propozycja – będzie cisza. W niej możemy się łączyć z modlącym się Papieżem. Było pytanie, czy to nie będzie zbyt nudne, nie interesujące dla wszystkich oglądających ceremonię w programie telewizyjnym. Przeważyła decyzja – modlitwa będzie w ciszy. I ta modlitwa w ciszy, przedłużona nawet przez Papieża, wywarła na wiernych wielkie wrażenie. Taka była ocena tej modlitwy po pielgrzymce przez wielu jej uczestników i organizatorów.

Nic też dziwnego, że ktokolwiek się z Nim zetknął, nawet ludzie niewierzący, odczuwali jakąś wewnętrzną emanację ducha, która nie pozwoliła długo, a może w ogóle zapomnieć o takim spotkaniu, które po latach, a nawet do dziś, oddziaływuje na tych, którzy osobiście się spotkali, rozmawiali, dyskutowali ze św. Janem Pawłem II – opowiadał ks. Fidelus, podkreślając, że Karol Wojtyła czerpał wzór od swojego ojca, którego nieraz widział modlącego się w nocy, czerpał od krawca Tyranowskiego, wprowadzającego młodego Karola w dzieła mistyczne św. Jana od Krzyża. – Sam czerpał tu w Łagiewnikach, w czasie okupacji, modląc się jako robotnik do Jezusa Miłosiernego, jak wspominał Papież w czasie wizyty tutaj w czasie głoszenia orędzie Bożego Miłosierdzia. Duch modlitwy dawał Papieżowi siły w momentach bardzo trudnych w czasie całego pontyfikatu. Był bardzo pogodny i otwarty na drugiego człowieka, jego problemy. To była Jego wielkość, spokój duchowy, wypływający z bliskości Boga, Chrystusa Miłosiernego.

Nam daleko do świętości. Do takiego ducha modlitwy i bliskości Boga. Starajmy się jednak naśladować św. Jana Pawła II – zachęcał wiernych kaznodzieja.

Małgorzata Pabis
Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie – Łagiewnikach

Related Posts

Ta strona korzysta z ciasteczek (plików cookie) aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie. Jeśli nie chcesz instalować tych plików, przejdź do ustawień swojej przeglądarki. Akceptuję Czytaj więcej